1. Usuń humus i zrób wykop
Najpierw zdejmij warstwę humusu, czyli żyznej ziemi z korzeniami i resztkami roślin. Wykop wykonaj na głębokość około 20–30 cm. Ta warstwa jest miękka i z czasem osiada, dlatego nie powinna zostać pod tarasem. Następnie wyczyść ziemię z korzeni, kawałków darni i większych kamieni. Dzięki temu podłoże będzie wyrównane.
Podesty tarasowe
2. Wyrównaj dno wykopu
Dno wykopu wyrównaj tak, aby nie było dołków ani garbów. Sprawdź poziom w kilku miejscach. Jeśli zostawisz nierówności na tym etapie, później trudniej będzie uzyskać równe warstwy podkładowe.
Zdjęcie 1
3. Zagęść grunt mechanicznie
Zagęść dno wykopu zagęszczarką mechaniczną. Ręczne ubijanie zwykle nie zapewnia tak dobrego efektu.
Jeśli musisz podnieść poziom gruntu w wykopie albo wyrównać dno, dosyp materiał i układaj go warstwami. Najczęściej stosuje się dwa rodzaje – kruszywo albo podsypkę. Kruszywo to rozdrobniony kamień (np. tłuczeń, kliniec, grys) – tworzy twardą, nośną podstawę pod taras.
Podsypka to drobniejszy materiał wyrównujący (najczęściej piasek lub drobny grys) – pomaga dokładnie wypoziomować powierzchnię przed ułożeniem płyt lub kostki.
Sprawdź również: Czym zabudować boki tarasu? Pomysły
Nasyp pierwszą warstwę o grubości około 10–15 cm, wyrównaj i zagęść zagęszczarką. Dopiero po tym etapie dosyp kolejną warstwę i powtórz te same kroki. Dzięki temu podłoże będzie twarde, równe i dobrze przeniesie obciążenia.
4. Rozłóż geowłókninę
Geowłókninę rozłóż na wyrównanym i zagęszczonym dnie wykopu, zanim wsypiesz piasek lub kruszywo. Oddziela ona ziemię od materiału pod tarasem, więc te warstwy się nie mieszają.
Ułóż geowłókninę pasami, a każdy kolejny układaj na zakład co najmniej 20–30 cm, aby nie powstawały przerwy. Przy krawędziach wywiń ją kilka–kilkanaście centymetrów na ścianki wykopu.
Zdjęcie 2
5. Przygotuj podłoże pod wybraną konstrukcję tarasu
Dalsze warstwy dobiera się do tego, jak ma wyglądać taras i na czym będzie oparty.
- Jeśli taras ma być wykonany na legarach, przygotuj równe i stabilne podłoże z kruszywa, które dobrze odprowadza wodę, a następnie zaplanuj punkty podparcia pod stopki lub bloczki.
- W przypadku tarasu na płycie lub na podsypce pod płyty zadbaj o warstwę, która umożliwi dokładne wypoziomowanie nawierzchni i zapewni jej trwałą stabilność.
Na koniec jeszcze raz sprawdź równość i poziom przygotowanego podłoża. Ewentualne poprawki na tym etapie są szybkie i proste, a później pozwalają zaoszczędzić sporo czasu i nerwów.
Wyposażenie ogrodu
Co pod podest tarasowy: żwir, tłuczeń czy kliniec?
Podest tarasowy zwykle opiera się na warstwie kruszywa. Najczęściej stosuje się żwir, tłuczeń albo kliniec – czasem osobno, a bardzo często w układzie warstwowym, żeby podłoże było stabilne i jednocześnie dobrze odprowadzało wodę.
Żwir pod podest tarasowy
Żwir wybiera się przede wszystkim wtedy, gdy zależy Ci na suchym, przepuszczalnym podłożu pod tarasem. W praktyce najlepiej sprawdza się żwir płukany, bo nie zawiera pyłu ani drobnych frakcji, które mogłyby zamulić warstwę i utrudnić odpływ wody.
Kiedy zastosować żwir pod taras?
- Pod tarasy na legarach, gdzie ważne jest ograniczenie wilgoci przy konstrukcji.
- Na gruntach, na których po opadach długo utrzymuje się woda.
- Jako warstwę drenażową na wierzchu podkładu.
Zdjęcie 3
Jak wysypać żwir pod taras?
Żwir wysyp na przygotowane podłoże i dokładnie wyrównaj. Najczęściej stosuje się frakcję 8–16 mm lub 16–32 mm, ponieważ tworzą stabilną, a jednocześnie przepuszczalną warstwę. Jeśli żwir ma znaleźć się bezpośrednio pod punktami podparcia tarasu, wcześniej zagęść warstwy znajdujące się niżej – dzięki temu podłoże nie będzie się przemieszczać ani nierówno osiadać pod ciężarem konstrukcji.
Zalety:
- bardzo dobre odprowadzanie wody,
- mniej wilgoci pod tarasem, co sprzyja trwałości konstrukcji drewnianej,
- warstwa nie tworzy błota i nie zatrzymuje wody, jeśli użyjesz żwiru płukanego.
Wady:
- sam żwir nie daje takiej nośności jak kruszywo łamane, dlatego rzadko bywa jedyną warstwą,
- żwir niepłukany może z czasem tracić przepuszczalność, bo drobne cząstki wypełniają przestrzenie między ziarnami.
Tłuczeń jako warstwa pod taras
Tłuczeń to kruszywo łamane o ostrych krawędziach. Stosuje się go wtedy, gdy podest ma mieć solidną podstawę, która dobrze przenosi obciążenia i nie osiada punktowo.
Kiedy zdecydować się na tłuczeń pod taras?
- Gdy potrzebujesz solidnej warstwy nośnej na dnie wykopu.
- Pod większe i cięższe konstrukcje tarasowe.
- Na gruntach podatnych na osiadanie, gdzie podłoże musi być odpowiednio ustabilizowane.
Jak układa się tłuczeń pod taras?
Tłuczeń wysypuj etapami. Rozłóż pierwszą warstwę, wyrównaj ją i ubij zagęszczarką, a dopiero potem dosyp kolejną i powtórz cały proces.
Nie wsypuj całej ilości naraz – zbyt gruba warstwa nie zostanie równomiernie ubita na całej głębokości. W efekcie podłoże może pozostać luźne, zacząć osiadać i z czasem powodować nierówności pod tarasem.
Zdjęcie 4
Na tak przygotowany tłuczeń często wysypuje się jeszcze warstwę żwiru płukanego. Taki materiał ma mało drobnych cząstek, dlatego woda łatwiej przez niego przepływa. Dodatkowo tworzy suchsze i bardziej przewiewne podłoże pod legarami – to ogranicza zaleganie wilgoci pod konstrukcją.
Zalety:
- bardzo dobra stabilność i nośność,
- ostre krawędzie dobrze klinują się pod obciążeniem i stabilizują warstwę,
- mniejsze ryzyko nierównego osiadania tarasu.
Wady:
- bez mechanicznego zagęszczania efekt często jest niezadowalający,
- wymaga starannego wyrównania, bo ostre frakcje utrudniają późniejsze korekty, jeśli coś pójdzie nie tak.
Meble ogrodowe
Kliniec pod taras – co na podłogę będzie najlepsze?
Kliniec to również kruszywo łamane, często stosowane jako warstwa stabilizująca. Jego ziarna mają poszarpane krawędzie, dzięki czemu pod naciskiem blokują się wzajemnie i tworzą twardą, nieruchomą podstawę. Spotyka się frakcję około 4–31 mm, choć dobór zależy od projektu.
Kiedy najczęściej stosuje się kliniec pod taras?
- Jako warstwę odcinającą i stabilizującą pod tarasem.
- Na gruntach podatnych na przemieszczanie się, które wymagają solidnego podkładu.
- W podkładach warstwowych, jako baza pod żwir.
Przeczytaj także: Co na taras niezadaszony? Przegląd najlepszych mebli ogrodowych
Jak wygląda układanie klińca pod podest tarasowy?
Kliniec układa się warstwami – rozsypuje, wyrównuje i mechanicznie zagęszcza. Dopiero na tak przygotowaną bazę można wysypać kolejne kruszywo, np. żwir płukany, jeśli zależy Ci na lepszym drenażu przy samej konstrukcji.
Zalety:
- bardzo stabilna warstwa, która dobrze przenosi obciążenia,
- struktura pozostaje przepuszczalna dla wody,
- dobrze sprawdza się jako baza pod kolejne warstwy.
Wady:
- wymaga równego ułożenia i solidnego zagęszczenia,
- nie jest najlepszą warstwą bezpośrednio przy konstrukcji tarasu, jeśli zależy Ci na maksymalnym ograniczeniu wilgoci – w takiej sytuacji lepiej zastosować na wierzchu żwir płukany.
Zdjęcie 5
Co podtrzyma konstrukcję podestu tarasowego w ogrodzie?
Sama warstwa kruszywa nie wystarczy. Żeby taras stał równo i nie tracił poziomu po sezonach, legary muszą mieć punktowe podparcie. Co zastosować?
Bloczki betonowe i stopy fundamentowe
To klasyczne podparcie pod tarasy na gruncie. Legary opiera się na prefabrykowanych bloczkach albo na stopach z betonu wykonanych w miejscach podparcia.
To rozwiązanie stosuje się zwykle, gdy taras ma stać bezpośrednio na gruncie i ma być odporny na osiadanie. Podpory rozstawia się tak, aby legary były podparte w kilku miejscach, a nie tylko na końcach. Przy lżejszych tarasach odstępy między punktami podparcia wynoszą często około 1,5–2 m. Gdy konstrukcja jest cięższa, podpory ustawia się gęściej, tak aby każdy legar miał podparcie mniej więcej co 1–1,2 m.
Jeśli wykonujesz podpory z betonu (stopy fundamentowe), wykop pod każdą z nich powinien sięgać tak głęboko, aby dno znalazło się poniżej strefy przemarzania gruntu. W wielu rejonach Polski przyjmuje się około 80–100 cm. Dzięki temu zamarzająca ziemia nie będzie wypychać podpór, a taras nie zacznie się przechylać.
Wsporniki regulowane (pedestale)
Wsporniki regulowane stosuje się głównie w tarasach wentylowanych. Pozwalają ustawić wysokość i poziom tarasu bez wykonywania tradycyjnych fundamentów.
Zdjęcie 6
To dobre rozwiązanie, gdy teren jest nierówny, gdy taras powstaje na istniejącej płycie betonowej ze spadkiem albo gdy chcesz zostawić pod tarasem wolną przestrzeń, w której woda może swobodnie spływać, a powietrze krążyć.
Wsporniki ustawia się na utwardzonym gruncie lub na płycie, a następnie opiera na nich legary. Rozstaw powinien być na tyle gęsty, aby legary nie uginały się między podporami – zazwyczaj wynosi około 40–50 cm wzdłuż legara. Po wypoziomowaniu wysokość blokuje się zgodnie z zaleceniami producenta, aby regulacja nie zmieniła się pod obciążeniem.
Podkładki pod legary – żeby drewno nie miało kontaktu z podporą
Legary nie powinny stykać się bezpośrednio z betonem ani z plastikiem — w takim miejscu drewno łatwo chłonie wilgoć i szybciej traci trwałość. Dlatego między legar a podporę stosuje się podkładki gumowe lub dystansowe. Taka przekładka tworzy niewielką szczelinę, ułatwia odpływ wody spod legara i pomaga ograniczyć skrzypienie konstrukcji.
Taśmy na legary – ochrona przed wodą w miejscach wkrętów
Na górną powierzchnię legarów warto przykleić taśmę izolacyjną przeznaczoną do tarasów. Ogranicza ona wnikanie wody w drewno oraz w miejsca po wkrętach. Przy zabezpieczeniu woda spływa po taśmie na boki zamiast wsiąkać w legar, dlatego drewno wolniej niszczeje w strefie najbardziej narażonej na opady.
Zdjęcie 7
Co pod taras drewniany, a co pod kompozytowy?
To, czy wybierasz drewnianą konstrukcję tarasu, czy taras z kompozytu WPC, wpływa na sposób przygotowania podłoża pod tarasem. Ma też znaczenie dla rozstawu legarów i podpór, na których opiera się cała konstrukcja.
Co pod taras drewniany?
Pod taras wykonany z drewna stosuje się podbudowę z kruszywa – na geowłókninie układa się warstwę nośną z klińca lub tłucznia, a na niej warstwę żwiru płukanego. Taki układ stabilizuje podłoże i przyspiesza odpływ wody spod konstrukcji.
Co pod taras kompozytowy (WPC)?
Pod taras z kompozytu WPC stosuje się taką samą podbudowę z kruszywa jak pod taras drewniany – na geowłókninie warstwę nośną z klińca lub tłucznia oraz warstwę żwiru płukanego. Różnica dotyczy konstrukcji – legary pod WPC rozstawia się gęściej, najczęściej co 30–40 cm i daje się podpory. Dzięki temu deski nie uginają się pod obciążeniem.
Co jest wspólne dla obu rozwiązań?
Niezależnie od tego, czy wybierasz drewno, czy WPC, trwałość tarasu zależy głównie od tego, czy podłoże jest stabilne i czy woda nie stoi pod konstrukcją.
Dowiedz się więcej: Balkon i taras boho – sprawdź pomysły na romantyczne aranżacje
O czym należy pamiętać przy konstrukcji podestu tarasowego w ogrodzie?
Budując taras na gruncie, warto mieć na uwadze kilka dodatkowych kwestii technicznych.
- Zaplanuj drenaż wody – podłoże powinno mieć minimalny spadek (około. 1–2%) na boki lub ku odpływom, aby woda nie stała pod deskami. Na gruntach słabo chłonnych (gliniastych) rozważ ułożenie rur drenarskich w żwirowej obsypce, które będą odprowadzać wodę poza obrys tarasu.
- Zabezpiecz legary przed wodą od góry – stosuj taśmy izolacyjne na legarach.
- Nie dosuwaj tarasu bezpośrednio do ściany domu – zostaw szczelinę dylatacyjną min. 1 cm między krawędzią tarasu a elewacją. Taka przerwa zapewnia wentylację ściany, zapobiega przenoszeniu wilgoci i umożliwia swobodne rozszerzanie się desek bez uszkadzania tynku.
Zdjęcie 8
Już wiesz, co położyć pod taras!
Nie musisz się dłużej zastanawiać, co pod podest tarasowy sprawdzi się najlepiej. Kruszywo pod tarasem tworzy stabilną, przepuszczalną warstwę, która rozkłada ciężar konstrukcji i odprowadza wodę, dzięki czemu podłoże nie siada nierówno i nie stoi w wilgoci. Najczęściej stosuje się kruszywo łamane (tłuczeń lub kliniec) jako warstwę nośną oraz żwir płukany jako warstwę drenażową.
Planujesz budowę tarasu? Wyposaż go z HOME & GARDEN! Tu znajdziesz wygodne meble ogrodowe oraz trwałe podesty tarasowe.
FAQ – odpowiedzi na najczęstsze pytania
Czy można położyć podest bezpośrednio na piasku?
Nie warto robić podestu wyłącznie na piasku, nawet jeśli jest dobrze ubity. Taka warstwa z czasem może się przesuwać i nierówno osiadać, przez co podest zacznie się chwiać. Gdy używasz piasku, wymieszaj go z tłuczniem albo pospółką i układaj podłoże warstwami, zagęszczając każdą z nich. Pod spód rozłóż geowłókninę – wtedy podłoże będzie stabilniejsze i mniej podatne na zapadanie.
Co położyć pod taras, żeby uniknąć nieprzyjemnego zapachu?
Najpierw usuń całą warstwę humusu wraz z korzeniami i resztkami roślinnymi, ponieważ w wilgoci ulega rozkładowi i może powodować nieprzyjemne zapachy. Następnie rozłóż geowłókninę i wysyp warstwę kruszywa (kliniec lub tłuczeń oraz żwir płukany). Są to materiały mineralne, które nie gniją i nie chłoną wilgoci tak jak ziemia ogrodowa.
Jakie podłoże jest najlepsze na grunt gliniasty?
Na glinie najlepiej sprawdza się grubsza podbudowa drenażowa, bo glina słabo przepuszcza wodę i łatwo zatrzymuje wilgoć pod tarasem. Wykorytuj teren głębiej (około 30–40 cm), rozłóż geowłókninę i ułóż warstwowo kliniec lub tłuczeń, a na wierzch daj żwir płukany, żeby woda miała gdzie odpłynąć.
